ntro]

[verse]

Okręt nasz wody pruł, przez ocean gnał,

Bitew przeżyliśmy sto i niejeden szkwał,

Lecz nadszedł dzień, gdy kolejny rejs

Przyniósł nam ból, wiatr wył zguby pieśń.

Wybuchł krwawy bój, wróg doścignął nas,

Pora żegnać się, przeminął nasz czas.

Taki koniec miał być historii tej,

Królów morza czas, w oczy patrzy śmierć.

Nie ocalił nas los ni morza śpiew,

Dzielna Lorel za nas przelała swą krew.

[chorus]

Zmierzch żegluje wciąż, ale bez niej już,

Jej samotny bój od dziś legendą mórz.

Płacze po niej wiatr, ocean świadkiem jest,

Lorel dumą naszą i powodem łez.